IBINIGAY NG ASAWA KO ANG RESERVATION NG TATAY KO SA MGA MAGULANG NIYA DAHIL “BADUY” DAW KAMI — PERO NAMUTLA SIYA NANG MAKITA ANG RESIBO AT ANG SULAT MULA SA TUNAY NA MAY-ARI: ANG KAPATID KO!
Birthday ng Tatay kong si Mang Kanor. Bilang regalo, nag-book ako sa Lumiere, ang pinakasikat at pinakamahal na restaurant sa siyudad. Anim na buwan akong naghintay para lang makakuha ng table.
Excited si Tatay. Suot niya ang pinaka-espesyal niyang Polo Barong na medyo luma na pero plantsado naman.
Pagdating namin sa reception, hinarang kami.
“Sorry Ma’am, wala po kayong reservation,” sabi ng receptionist.
“Anong wala? I booked this under Anna Cruz!” sigaw ko.
Biglang tumawa ang asawa kong si Ryan na nasa likuran namin. Hawak niya ang isang baso ng expensive red wine.
“Huwag ka nang maghanap, Anna,” ngisi ni Ryan. “Pinalipat ko ang reservation sa pangalan ng parents ko. Actually, ayun sila oh, kumakain na.”
Tinuro niya ang table sa gitna kung saan nakaupo ang biyenan kong sina Doña Fely at Don Mike, tumatawa habang kumakain ng steak.
“Ryan?!” galit na tanong ko. “Bakit mo ginawa ‘yun?! Birthday ng Tatay ko!”
Uminom ng wine si Ryan at tinignan si Tatay mula ulo hanggang paa nang may pandidiri.
“Come on, Anna. Tignan mo nga ang tatay mo,” pangungutya ni Ryan. “Naka-luma na sapatos, amoy probinsya. Hindi siya bagay sa high-class dining na ganito. Mas bagay siya sa carinderia sa kanto. Nakakahiya sa mga business partners ko kung makikita kaming kasama siya.”
Yumuko si Tatay sa hiya. “Anak… uwi na lang tayo. Tama si Ryan, hindi ako bagay dito.”
“See?” tawa ni Ryan. “Alam niya ang lugar niya. Umuwi na kayo. Kami na lang ng parents ko ang uubos ng pagkain.”
Kumuyom ang kamao ko. Nakita ko ang luha sa mata ng matanda kong ama.
Humarap ako kay Ryan at ngumiti nang pagkatamis-tamis—pero ang mata ko ay kasing lamig ng yelo.
“Ganun ba, Ryan?” kalmado kong sabi. “So sa tingin mo, hindi kami bagay dito?”
“Oo,” sagot niya.
Lumapit ako sa kanya at bumulong.
“Ryan, you just insulted the owner’s family.”
Kumunot ang noo ni Ryan. “Owner? Anong pinagsasabi mo? French ang may-ari nito!”
Sa sandaling iyon, lumabas mula sa kitchen ang Executive Chef at Owner ng Lumiere. Naka-chef’s uniform siya na puting-puti.
Si Kuya Alex. Ang panganay kong kapatid.
Hindi alam ni Ryan na mayaman ang kapatid ko dahil ang alam lang niya ay nasa abroad ito. Hindi niya alam na si Kuya Alex ay isang sikat na Michelin Star Chef.
Naglakad si Kuya Alex papunta sa amin. Inasahan ni Ryan na babatiin siya nito.
Pero nilampasan siya ni Kuya Alex.
Dumiretso si Kuya kay Tatay at yumukod. Nagmano siya.
“Tay! Happy Birthday!” bati ni Kuya Alex. “Sorry na-late ako, niluto ko pa yung special dish mo.”
Nalaglag ang panga ni Ryan. Nabitawan niya ang wine glass niya. BASAG!
“K-Kuya mo ang may-ari?” nauutal na tanong ni Ryan.
Tumingin si Kuya Alex kay Ryan nang matalim. Narinig niya ang lahat.
“Manager,” tawag ni Kuya Alex.
Lumapit ang Manager. “Yes, Chef?”
“Dalhin ang Tatay at si Anna sa VVIP Private Room. Ilabas ang Wagyu at Caviar. My treat.”
“Yes, Chef!”
Bumaling si Kuya Alex kay Ryan at sa mga magulang nito na nasa table.
“At para naman sa mga ‘yan…” turo ni Kuya Alex kay Ryan. “Hayaan niyo silang tapusin ang pagkain nila. Pero siguraduhin niyong sisingilin sila hanggang sa huling sentimo.”
Dinala kami sa private room. Kumain kami nang masarap, puno ng tawanan at kwentuhan. Samantalang sa labas, hindi mapakali si Ryan at ang mga magulang niya.
Nang matapos silang kumain, hiningi ni Ryan ang bill. Inasahan niyang libre ito dahil “family” naman daw.
Lumapit ang Manager at iniabot ang Black Folder.
Binuksan ito ni Ryan. Nanlaki ang mata niya at halos himatayin.
Ang bill: ₱150,000.
“Bakit may bayad?!” sigaw ni Ryan. “Kapatid ng asawa ko ang may-ari!”
“Basahin niyo po ang note sa baba, Sir,” magalang na sabi ng Manager.
Tinignan ni Ryan ang handwritten note sa ibaba ng resibo. Sulat kamay ni Kuya Alex.
Ito ang nakasulat:
“Family Discount is only for FAMILY. Since ipinahiya mo ang Tatay ko, simula ngayong gabi, you are no longer family. Bayaran mo ‘yan. At huwag ka nang uuwi, dahil pinalitan na ni Anna ang lock ng bahay.
PS: You’re banned from all my restaurants. Forever.”
Namutla si Ryan. Ang mga magulang niya ay nag-away-away kung sino ang magbabayad dahil wala silang dalang sapat na cash.
Habang nagkakagulo sila sa cashier, lumabas kami ni Tatay at Kuya Alex, sumakay sa kotse, at iniwan silang namomroblema.
Iyon ang pinakamasarap na dinner sa buong buhay ko.
